تبليغاتX
عبدالعلي چنگيز

عبدالعلي چنگيز

همگام با فوتبال جهان

از آزادگی

 

كسي‏كه در مكتب فقر و عشق تلمذ مي‏كند، راز آزادگي را به‏خوبي مي‏آموزد. ازطرفي بايد ميل به آزادگي داشت، تا به تكامل رسيد و براي اين‏همه بايد در مكتب بي‏نيازي زندگي كرد.

كسي كه مي‏خواهد آزاده باشد بايد بي‏نياز باشد چون كسي كه وابسته به غير است نمي تواند آزاده باشد.

كسي هم كه بي‏نياز باشد مسئوليت‏پذير بوده و بالطبع نمي تواند بي‏تفاوت باشد.

بي‏نيازي رابطه مستقيمي با تكامل دارد و بنابراين چنين فردي مدام به سوي تكامل و بهترشدن پر كشيده از حالتي به حالتي برتر پرواز مي كند.

بي‏نيازي از دنيا به معناي قطع ارتباط با دنيا نيست كه منظور بريدن از وسوسه‏هاي دنياست كه انسان را از مسير تكامل دور مي سازد.

از صفات و علايم عاشق، دوري‏جستن از طمع‏ورزي است،‌ چراكه آلودگي نفس را به‏دنبال خواهد داشت و عزت رهرو را خدشه‏دار مي‏كند. درمقابل، بي‏نيازي سبب تكامل رهرو از ابعاد گوناگون خواهد شد. بي‏نيازي حالت رضايت‏مندي و خشنودي نفس است به آن‏چه كه در اختيار دارد. درواقع كسي‏كه صفت بي‏نيازي را در خود بارور كرده، براي زندگي بهتر و سير به تكامل، طالب بيشتر داشتن و وابستگي به دنيا نيست و با آن‏چه كه در اختيار دارد و با توكل به عشق، بهترين نوع زندگي را براي خويش ترسيم مي‏كند.

از گفته بزرگان، سالكان و رهبران شريعت پيداست كه بي‏نيازي موجب عزت، سربلندي،‌ خوش‏خلقي، رستگاري و توانگري مي‏شود. چنان‏چه سعدي اضافه مي‏كند:

"قـنـاعـت تـوانـگـر كـنـد مـرد را

خبـر كـن حريص جهانگرد را

قـنـاعت كـن اي نـفس بـر انـدكي

 كه سلطان و درويش بيني يكي

چو سيراب خواهي شدن ز آب جوي

چـرا ريزي از بهر برف آبروي"

شخص بي‏نياز به تعبير علي (ع)، داراي ثروتي است پايان‏ناپذير كه مدام بر آن اضافه مي‏شود. مولي متقيان مي‏فرمايد: "برترين بي نيازي و دارايي، بي‏اعتنايي به آن‏چه در اختيار مردم است.»[1] بنابراين،‌ بي‏نيازي موجب آرامش و آسايش شده و آزادگي به‏دنبال مي‏آورد؛ چنان‏چه علي (ع)‌ مي‏فرمايد:‌خود را از هر كس بي‏نياز كن تا آزاده باشي.[2]

بايد دانست كه بي‏نيازي، پشت‏كردن به دنيا و دست‏كشيدن از كار و فعاليت نيست؛ چنان‏چه از امام صادق(ع) نقل است که مي‏فرمايد:

" مردی از اصحاب پيامبر اوضاع زندگيش سخت شد. همسرش گفت: ای کاش خدمت رسول‏الله (ص) می‏رسيدی و از او چيزی می خواستی. مرد اجابت كرد و چون حضرت او را ديد فرمود: هر که از ما سؤال کند به او عطا می کنيم و هر که بی‏نيازی جويد خدايش بی‏نياز می‏کند. مرد با خود گفت: مقصودش جز من نيست؛ پس به‏سوی همسرش آمد و به او خبر داد. زن گفت: رسول‏الله(ص) هم بشر است و از حال تو خبر ندارد، او را از حال خودت آگاه کن. مرد اجابت كرد و چون حضرت او را ديد فرمود: هر که از ما سؤال کند به او عطا می کنيم و هر که بی‏نيازی جويد خدايش بی‏نياز می‏کند. تا سه بار آن مرد چنين کرد. سپس رفت و کلنگی عاريه کرد و به جانب کوهستان رفت. از بالای کوه مقداری هيزم جمع آوری کرده، آن‏ها را به نيم چارک آرد فروخت و آن را به خانه برد. فردا هم رفت و هيزم بيشتری آورد و فروخت و همواره کار می‏کرد و اندوخته می‏نمود تا اين‏که توانست کلنگی بخرد. باز هم کار کرد تا دو شتر و غلامی خريد و ثروتمند بی‏نياز شد."[3]

ژرف‏نگري در حديث بالا، معلوم مي‏كند كه بي‏نيازي جستن به مردم، جهد و تلاش و توكل به باريتعالي،‌ باعث مي‏شود كه انسان، ثروتمند بي‏نياز شود؛ اما نبايد به مال دنيا دل بست و براي به‏دست آوردن آن هر وسيله‏اي را توجيه كرد. چنان‏چه قرآن مي‏فرمايد:

"هرگز چشم خود را به نعمت‏های مادی که به گروه‏هايی از مردم داده‏ايم ميفکن، که اين‏ها شکوفه‏های زندگی دنيا است و برای آن است که آنان را با اين بيازماييم و روزی پروردگارت پايدار است".[4]

پس مال دنيا براي آزمايش بندگان ايجاد شده تا آن‏ها توسط آن به‏سوي تكامل و بندگي كامل پرواز نموده كه همان موفقيت در آزمون الهي است. بايد دانست كسي‏كه با مكتب فقر و عشق آشنا باشد، به‏خوبي خواهد توانست از اين آزمون الهي با موفقيت خارج شود. به‏عبارت ديگر، گسترش مكتب فقر و عشق، ترويج انديشة‌ پشت‏كردن به نعمت‏هاي دنيا نيست،‌ بلكه پشت‏كردن به وسوسه‏هاي نفس است كه رهرو را از عشق دور گردانده،‌ به دنيا و مظاهر رنگين آن وابسته كرده،‌ آزادگي رهرو را به بردگي دنيا بدل مي‏سازد..............

(( برگرفته از کتابم تحت عنوان: "فقر و عشق"))

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم تیر 1387ساعت 21:2  توسط عبدالعلي چنگيز  | 

مفاهيم اساسي در علم تمرين و آمادگي جسماني

امروزه كساني كه به گونه اي با ورزشكاران سرو كار دارند به خوبي مي دانند كه بهره گيري از زحمات توان فرساي ورزشكار و مربي به پيروي از اصول علمي و انضباط و جديت در بكارگيري يافته هاي علمي وابسته است .

بنابراين نوشته حاضر با هدف كمك به مربيان و ورزشكاران شيفته ي پيشرفت و موفقيت، با يك ساختار كاربردي و در همان حال ساده براي انتقال برخي مفاهيم علم و تمرين و آمادگي جسماني تهيه شده است .

آشكار است كه با توجه به گستردگي موضوعات آمادگي جسماني و علم تمرين، پرداختن به همه ي مفاهيم امكان ندارد. بنابراين منتخبي از مفاهيم براي شما برگزيده شده است و هر مفهوم نيز به صورت گذرا بررسي شده .

اميدواريم بسط و تحليل مفاهيم در جزوات ديگري انجام شود. روشن است كه تاييد اين نوشتار با بحثهاي گروهي (در كلاس هاي تخصصي و جلسات مشورتي) دو چندان خواهد شد .

مفهوم اول، علم تمرين

علم و تمرين زاييده ي همه ي اطلاعات علمي درباره ورزش و تمرين است. اين اطلاعات همراه با تجربه و دانش مربي ورزشكار، به مربي كمك مي كند تا برنامه تمريني موثري براي بالا بردن سطح آمادگي ورزشكار طراحي و اجرا كند .

بهتر آنست كه همگي به مفاهيم زير توجه كنيم و آنها را به كار بنديم :

1- علوم تمرين: براي تحقق اهداف تمرين، بايد يافته ها و فن هاي چند شاخه از علم را به كار گرفت، تغذيه، روان شناسي، مديريت، فيزيولوژي، بيومكانيك و بيوشيمي، ... بنابراين علوم تمرين، يعني در مجموعه دانش هايي كه براي رسيدن ورزشكار به اوج عملكرد مورد نياز است. مربي بايد با علوم تمرين آشنا باشد و تا حد امكان از يافته هاي آنها بهره گيرد، ولي انجام دادن وظيفه ي متخصص تغذيه، روان شناسي يا ديگر متخصصان را كسي از او انتظار ندارد .

2- طرح برنامه تمرين: براي تحقق اهداف تمرين بايد برنامه اي نوشت كه در آن هر چه مربوط به افزايش توانايي هاي جسماني، مهارتي و رواني ورزشكار است، منظور شده باشد، امكان ارزيابي ورزشكار را نيز فراهم مي كند و به اوج عملكرد ورزشكار در مسابقه بينجاميد. امروزه در ايران علم تمرين را بيشتر به جاي طرح تمرين به كار مي گيرند .

3- بدنسازي و آمادگي جسماني: بخشي از آمادگي ورزشكار كه در برنامه نيز پيش بيني مي شود، بهبود عواملي چون قدرت، سرعت، استقامت و ... است، اين مفهوم بخشي از علوم تمرين است و نه همه آن كه پيشتر به آن پراخته شد .

مفهوم دوم، آمادگي

توانايي سازگاري با يك رفتار مشخص سازگاري ناميده مي شود. يك برنامه ي منظم تمرين كه مبناي علمي داشته باشد، چارچوبي براي آمادگي ورزشكار است. بنابراين علم تمرين مي تواند مكمل دانش مربي براي كمك به او در طرح برنامه هاي آمادگي ورزشكاران در هر سطح باشد. پيشرفت هاي ورزشي در گرو رسيدن به سطح بالاتر آمادگي است و هدف علم تمرين، افزايش آمادگي با طراحي برنامه ي مناسب تمرين است .

مفهوم سوم، تمرين

اين مفهوم به فعاليت منظم و برنامه داري گفته مي شود كه با هدف بهبود عملكرد ورزشكار انجام مي شود. در واقع تمرين انجام فعاليت هايي است كه قابليت سازگاري بدن در برابر فشارهاي وارد شده را به تدريج و پيوسته افزايش مي دهد با اين تعريف تمرين فرايندي تدريجي و آهسته است. و در آن هيچ گونه تعجيلي مجاز نيست. اگر تمرين به خوبي انجام شود به تغييرات آشكاري در بافتها و دستگاههاي بدن مي انجامد كه آن نيز خود به بهبود عملكرد در ورزش خواهد انجاميد .

براي بيان دقيق مفهوم تمرين بايد به نكات زير توجه داشت :

1- تمرين بايد موجب توسعه ي همه سويه شود، يعني استقامت، قدرت، سرعت، انعطاف و هماهنگي را بيشتر كرده و بدن ورزشكار را از توسعه اي هماهنگ برخوردار سازد. اين ويژگي به عنوان شالوده ي عملكرد بهتر همه ي ورزشكاران در رشته هاي گوناگون شناخته مي شود و براي همه ي آنها است .

2- تمرين بايد موجب توسعه ي بدني ويژه ي هر رشته ورزشي شود، يعني موجب پيشرفت عوامل گوناگون آمادگي شود كه هر رشته ورزشي خاص به آنها نياز دارد. در هر رشته ي ورزشي خاص چه عواملي هستند ؟

قدرت مطلق يا نسبي توده ي عضلاني يا انعطاف؟ ... ؟ اين ويژگي تمرين موجب مي شود كه ورزشكار توانايي اجراي آسان و روان همه ي حركات ويژه ي رشته ي مورد نظر خود را بدست آورد .

3- تمرين بايد توانايي اجراي همه ي فنون لازم را افزايش داده يك اجراي مناسب همراه با بهره وري، بيشترين سرعت ممكن، بالا سطح تولي نيرو، كمترين اثر پذيري از شرايط ناخواسته و صحيح ترين حركات را ممكن كند .

4- تمرين بايد عامل تاكتيك را نيز فرا گيرد، يعني مناسب ترين تاكتيك را كه بر خواسته از توانايي هاي هر ورزشكار است شامل مي شود و همچنين راهكار ورزشكار را براي رو به رو شدن با شرايط مسابقه بهينه كند، بنابراين در طول تمرين، به راهكارهاي گوناگوني مي توان توجه كرد كه با در نظر گرفتن اهداف ورزشكار، استفاده خواهند شد و به تكامل خواهند رسيد .

5- تمرين بايد ابعاد رواني را نيز در بر گيرد، زيرا براي بهبود عملكرد و اجراي ورزش، آمادگي رواني ورزشكار نيز لازم است. عواملي چون بهبود انضباط، پشتكار و پايداري، خواستن، اعتماد به نفس، انگيزه و ميل و رغبت بخشي از تمرين به شمار مي آيد .

6- تمرين بايد توانايي گروهي را در نظر بگيرد. يعني در ورزشهاي گروهي آمادگي گروهي هدف تمرين است. هماهنگي در آمادگي بدني، فني و تاكتيكي گروه نقش اصلي را در موفقيت داراست .

7- تمرين بايد ارتقاي سطح بهداشت و سلامتي هر ورزشكار را به همراه داشته باشد. آزمايشهاي پزشكي، تناسب شدت تمرين با توانايي هاي هر ورزشكار و زمان كافي بازيافت، به تمرين مربوط هستند و سلامت ورزشكار و تمرين پيوسته را تضمين مي كنند .

8- تمرين بايد مانع آسيب ديدن ورزشكار شود و با نكات زير امكان صدمه ديدن را به حداقل برساند، افزايش انعطاف تا حد نياز، تقويت عضلات و تاندونهاي و رباط ها به ويژه در مراحل ابتدايي تمرينات مبتديان، و افزايش قدرت و خاصيت ارتجايي عضلات تا جايي كه هنگام حركات پيش بيني نشده نيز خطر بروز صدمات به پايين ترين سطح ممكن برسد .

9- تمرين بايد دانش نظري ورزشكار را نيز افزايش دهد و آگاهي ورزشكار را از مباني فيزيولوژيكي و رواني تمرين، تغذيه و بازسازي منابع به حد كافي برساند .

هدف تمرين افزايش آمادگي ورزشكار است. در برنامه تمرين، حركات و فعاليت هاي گوناگوني گنجانيده مي شوند كه براي هر يك از
رشته هاي ورزشي خاص مهم هستند. بنابراين براي افزايش عملكرد ورزشكار و به اصلي تمرين بايد به توانايي اندامهاي فعال، عوامل فني و تاكتيكي و همچنين عوامل رواني باشد .

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 18:12  توسط عبدالعلي چنگيز  | 

 

نقش ورزش در فعالیت ذهنی

    با ورزش , فرد خوش اخلا‌ق تر مي شود واعتماد به نفس بالا‌تري براي مواجهه‌وحل مشكلا‌ت بدست خواهد اورد كه اين تاثير انكار ناشدني دربهبود زندگي‌فرد خواهد داشت.
    
هنگامي كه ورزش مي كنيم يافعاليت فيزيكي داريم بدن ماده شيميايي به نام‌اندورفين ازاد مي كند.
    
اندورفين ها ضد دردهاي طبيعي بدن هستند كه درد و استرس راكاهش مي دهند.
    
اين مواد اضطراب و افسردگي را ازبين مي برند و احساس خوب و سرحال بودن‌به فرد القا مي كنند.
    
حتي يك فعاليت بدني ساده مي تواند ميانجي هاي شيميايي ضد افسردگي ماننددوپامين‌, سروتونين و نوراپي نفرين را ازاد كند.
    
مطالعات نشان مي دهد كه ورزش منظم نقش موثري دركاهش احساس افسردگي ,تنش‌, خشم وناتواني ذهني دارد.
    
دراين بين مطالعات ديگر نشان داده اند ورزش كردن بطور متعادل نگاه به‌زندگي را بهبود مي بخشد وباعث كاهش اضطراب مي شود.
    
اگر شما پياده روي ياكمي حركات پرشي كنيد يااينكه دقايقي كوتاه دوچرخه‌سواري كنيد فرايند مهمي را ازهر دوجنبه بدني و ذهني حس خواهيد كرد .

 

بسيار سخن و حديث از تأثير و اهميت تربيت بدني و ورزش بر ابعاد مختلف رشدي چون جسم و روان شنيده ايم يا خوانده ايم. البته بيشترين كوشش در ارائه چگونگي افزايش يا تقويت قواي جسماني بوسيله تربيت بدني ورزشي صرف گرديده و كمتر به مشخص نمودن ويژگيهاي سلامت روان پرداخته شده است لذا بر آن شده ايم كه حتي مختصر به تعريفي كلي از سلامت روان به شناخت اصول ويژگيهاي آن پرداخته و بخش تربيت بدني و ورزش را در اين بعد مهم انساني مشخص نمائيم.

تعريف سلامت روان:

يك فرد زماني داراي سلامت روان است كه با شناخت و حفظ ويژگيهاي شخصيتي، خود را با محيط تطبيق دهد. شناخت خود مجموعه ادراكات، ارزشها، افكار و عواطف را تشكيل مي دهد كه سبب و آگاهي فرد از موجوديت خود مي شود. بدين معني او مي فهمد كيست و چيست. در تامين سلامت روان علاوه بر عوامل ژنتيكي عوامل محيطي نيز تاثير فراوان خواهند داشت. اگرچه شناخت كامل ويژگيهاي مربوط به سلامت روان در يك فرد بسيار مشكل است ولي زماني افراد از نظر رواني سالم مي باشند كه داراي خصوصيات شاخصي گردند:

1. اعتماد به نفس دارند. از خصوصيات مثبت و برجسته خود استفاده مي كنند در عين اينكه به محدوديتها و نواقص خود آشنايي دارند توانائيهاي خود را مي شناسند و حداكثر استفاده از آن را مي كنند اين افراد واقعيت وجودي خود را انكار نمي نمايند بجاي عذرتراشي و دليل تراشي شكستها را براحتي پذيرفته و نگراني به خود راه نمي دهند.

2. احتياجات اوليه را براحتي برطرف مي نمايند. برآوردن نيازهاي اوليه زندگي بخصوص نيازهاي جسماني باعث تلاش دائمي در اين افراد مي گردد. و با شناخت واقعيتها واقع بينانه تر با مشكلات زندگي مقابله مي نمايند.

3. به ديگران به ديده خوب مي نگرند. ضمن دوست داشتن ديگران به آنها اعتماد مي كنند و در حفظ روابط با ديگران كوشا هستند محبت خويش را مستقيماً ابراز مي نمايند و براي آن شواهدي مناسب ابراز مي دارند.

4. مسئوليت پذيرند ضمن پذيرش مسئوليت مناسب با سن خود مسئوليت كارهايي كه خود انجام مي دهند را مي پذيرند از كسب تجربه لذت برده و هميشه براي بهترين نتيجه در تلاش خواهند بود.

تأثير ورزش در سلامت روان

مجموعه اين ويژگيهاي شاخص تشكيل دهنده سلامت روان در يك فرد مي باشد. بدون شك رفتار بشر تابع تماميت وجود اوست بدين معني روان تابع جسم و جسم تابع روان است. امروزه تحقيقات نشان مي دهد كه ناراحتي هاي جسماني اختلالات رواني را بهمراه داشته و برعكس. ولي نكته برجسته در تقويت قواي جسماني حفظ روان سالم مي باشد.

دكتر آرترويدر روانشناس معروف آمريكايي در تحقيق بسيار جامع خود اظهار مي نمايد عدم تعادل رواني بسياري بيماران نتيجه عدم فعاليت حركتي و ورزشي در دوران كودكي است. جونز در قسمتي از تحقيق خود دريافت پسراني كه از نظر قواي جسماني ضعيف مي باشند علاوه بر ضعف جسماني داراي مشكلات رواني مانند احساس حقارت عدم توانائي تطبيق خود با ديگران مي باشند. راويك و مك كي دريافتند دانش آموزاني كه در مهارتهاي حركتي ضعيف مي باشند اغلب خجول و گوشه گير هستند و برعكس دانش آموزاني كه از نظر مهارتهاي حركتي قوي مي باشند داراي ويژگيهاي برجسته بسيار نماياني از نظر رفتار چون فروتني، تدبير، توجه و حس همكاري هستند.

شندل با استفاده از آزمون رواني خصوصيات رواني دانش آموزان ورزشكار و غير ورزشكار را مورد بررسي قرار داد و به اين نتيجه رسيد دانش آموزان ورزشكار داراي صفات ممتاز رفتاري چون رهبري، تحركهاي اجتماعي حس ارزشهاي فردي و اجتماعي، عدم شك و ترديد در خود عدم بهانه جوئي و نتيجتاً رشد اجتماعي بيشتر مي باشد.

 

چگونگي مبارزه با بيماري رواني:

مسلماً عدم سازش وجود و اختلالات رفتاري در هر طبقه و صنفي و در هر گروه و جمعي بسيار مشهود است عوامل مختلفي را مي توان در بوجود آوردن يا پايه ريزي عدم سلامت روان ذكر نمود: فشارهاي اجتماعي، فقر مادي، اختلافات خانوادگي، تصادفات، بيماريها، مرگ و ميرهاي پيش بيني نشده و بسياري از عوامل خانوادگي و اجتماعي همراه با عوامل وراثتي، افراد را دچار عدم تعادل روان مي سازد. بنابراين براي پيش گيري از بيماري رواني و حفظ سلامت روان توصيه هاي مختصري در نظر گرفته مي شود:

1. سعي كنيد به انجام فعاليتهاي ورزشي بپردازيد زيرا ورزش تنشهاي رواني را از بين مي برد و اخمها را به لبخند تبديل مي نمايد.

2. در رابطه با نگراني خود با ديگران صحبت كنيد و اگر مشكل شما جدي است از مراجعه به پزشك روان درمان مضايقه نكنيد.

3. موقعيت خود را بشناسيد و بجاي جنگيدن با آن خود را با ان سازگار سازيد. با تغذيه مناسب ورزش مناسب، استراحت كامل مواظب سلامت جسم خود باشيد.

4. با ديگران معاشرت و دوستي نمائيد.

5. براي انجام هر كاري زمان خاص و منظمي را در نظر بگيريد.

6. در نهايت ياد بگيريد كه هميشه خونسرد و فرد راحتي باشيد.

7. در نهايت اگر داراي توانائي لازم براي تحمل درد و رنج باشيد و در موقع لزوم با شهامت و بردباري برخورد نموديد به زندگي و رفاه ديگران علاقمند بوديد و در اين زمينه فعاليت داشتيد شما از: سلامت روان برخورداريد.

 

 

 

 

ورزش

 

اكثر مردم بر اين موضوع واقفند كه ورزش، بخش مهمي از نحوه زندگي است. ورزش منظم سلامت جسمي و عقلي را حفظ مي كند و قادر است، خطر پيدايش بيماري هاي مزمن را كاهش دهد، اميد به بقا را افزايش دهد و كيفيت زندگي را در طول سال‌هاي آينده بهبود بخشد. اگر ورزش را جزيي از برنامه روزمره خود نماييد، احتمالاً درخواهيد يافت كه انرژي بيشتري براي انجام فعاليت‌‌هاي روزانه معمول ـ مثل خريد، كار

 

منزل، مراقبت از كودك و باغباني ـ داريد.

فوايد ورزش براي سلامتي

ورزش منظم براي بيشتر دستگاه‌هاي بدن سودمند است. به ويژه دستگاه قلبي ـ عروقي، دستگاه عضلاني ـ اسكلتي و دستگاه تنفسي. ورزش كردن همچنين با فراهم كردن انبساط خاطر، كاهش استرس و ايجاد تغييراتي كه باعث بهبود خلق مي‌شوند، براي سلامت ذهني هم مفيد است.

 

 

طرح‌ريزي برنامه ورزشي

براي مفيد واقع شدن ورزش، بايد مرتب ورزش كرد. توصيه مي‌شود روزانه حداقل 30 دقيقه ورزش سبك ـ مثلاً پياده روي سريع ـ و در حداقل 5 روز هفته انجام شود. براي آمادگي جسماني بيشتر يا براي كاهش وزن بايد بيشتر ورزش كنيد. بايد به انجام دادن فعاليت‌هايي بپردازيد كه قلب و شش‌ها را به فعاليت وادارند (افزايش استقامت)، تحرك مفاصل را بهبود بخشند (افزايش انعطاف‌پذيري) و قدرت عضلاني را افزايش دهند. اگر تا به حال اصلاً به صورت مرتب ورزش نكرده‌ايد يا از نظر سلامت مشكلاتي داريد، قبل از شروع مرتب ورزش با پزشك خود مشورت كنيد.

 

 

ورزش كردن سالم و بي‌خطر

براي اجتناب از آسيب يا ورزش بيش از حد، اهداف واقع گرايانه اي براي خود معين كنيد. اگر آمادگي جسماني كافي نداريد، ورزش را به آرامي شروع كنيد و به تدريج آن را افزايش دهيد. مراقب باشيد كه بيش از حد ورزش نكنيد به طوري كه احساس درد يا ناخوشي ننماييد. حتماً براي ورزش از كفش، لباس و تجهيزات محافظتي مناسب استفاده كنيد. هرگاه كه ورزش مي كنيد براي پيشگيري از كرامپ عضلاني و خشكي بدن و به حداقل رساندن خطر آسيب به بدن، ابتدا بدن را گرم كنيد و در پايان هم به تدريج بدن را سرد كنيد نه آن كه ناگهان به ورزش خاتمه دهيد. چنين برنامه‌اي مستلزم ورزشهاي سبك هوازي مثل هروله كردن است كه بايد به دنبال آن يك رشته حركات كششي عضلاني هم انجام داد. در اينجا، دو نمونه ا ز حركات كششي را نشان داده‌ايم: دست خود را بر روي زانوهاي خود بگذاريد تا بتوانيد بدنتان را ثابت نگاه داريد. در حالي كه لگن خود را حركت مي‌دهيد، كمر خود را صاف نگاه داريد.

 

كشش لگن و ران

زانو بزنيد و يكي از پاها را بر روي زمين و در جلوي خود بگذاريد. لگن خود را به سمت پايين و جلو حركت دهيد به طوري كه عضلات پشت ران كشيده شوند. همين كار را براي پاي ديگر انجام دهيد.

 

كشش كمر

زانو بزنيد و روي پاشنه هاي خود بنشينيد. بازوي خود را رو به بالاي سر خود بكشيد و به جلو خم شويد و كف دست خود را بر روي زمين بگذاريد. بازو، سر و بدن خود را در يك امتداد نگاه داريد.

 

ورزش در سنين مختلف

اكثر افراد ـ در هر سني كه باشند ـ از ورزش بهره‌هاي جسمي و ذهني مختلف مي‌برند، ورزش علاوه بر بهبود كلي انعطاف‌پذيري، قدرت و استقامت، منافع متفاوتي براي افراد با گروه‌هاي سني متفاوت دارد. در كودكان، ورزش به پرورش استخوان‌ها و عضلات قوي كمك مي‌كند، توازن و هماهنگي حركتي را بهبود مي‌بخشد و نوعي سرگرمي هم است. در بزرگسالان، ورزش، خطر بيماري‌هاي قلبي را به حداقل مي رساند، در

افراد مسن، ورزش، فرايندهاي همراه با پيري ـ مثل كاهش تراكم استخوان ـ را كند مي‌كند و اين افراد را قادر مي كند تا مدت بيشتري توانايي حركت خود را حفظ كنند. ورزش منظم به زنان باردار نيز كمك مي كند تا بهتر از عهده‌ نيازهاي دوران بارداري و زايمان برآيند.

 

فعاليت كودكان

بازي‌هايي چون فوتبال قادرند جنبه‌هاي مختلف جسمي كودك از قبيل قدرت، تعادل و هماهنگي و توازن حركتي را بهبود بخشند. چنين بازي‌هايي موجب سرگرمي هستند و به كودك امكان مي‌دهند تا از بين ديگر بازيكنان براي خود دوستاني بيابد.

 

زنان باردار

شنا كردن ملايم در دوران بارداري به شما اين امكان را مي‌دهد تا در حال كه آب وزن بدن را تحمل مي كند، به كشش عضلات و ورزش دادن آنها بپردازيد.

 

افزايش سن

فعاليت‌هايي همچون پياده‌روي با حفظ قدرت عضلاني و انعطاف‌پذيري مفاصل كمك مي كند تا آثار ناشي از افزايش سن كمتر شود.

 

 

1ورزش بعنوان يك اصل اساسي در سلامتي روح و جسم انسان نقش ايفا نموده و مينمايد و انسان نيازمند است تا براي شادابي روح و جسمش رو به ورزش بياورد و هر روزه لحظاتي از عمر خويش را صرف آن نمايد . از آنجائيكه شالوده شكل گيري اندامهاي قوي و روحيه شاداب در سنين دوران تحصيل شكل ميگيرد ، لازم است تا براي نونهالان عزيزمان برنامه ريزي نمائيم تا با ورزش و تربيت شخصيتي والا و اندامي قوي داشته باشند تا با عزت راه سعادت خويش را  طي نمايند.

            برنامه ريزي دقيق نيازمند آگاهي لازم و كافي  از اثرات مفيد ورزش ميباشد . كه اين امر ايجاب مينمايد تا براي مربيان تربيتي كه در مدارس مشغول به خدمت ميباشند جلساتي تشكيل  تا به وسيله آن،   اثرات ورزش  در موضوعات مختلف بطور پويا و بِروز  به آنها بازگو شده تا اين امر ، انگيزه مربيان ورزشي را در ارائه فعاليتهاي ورزشي منظم و دقيق تقويت نموده و همچنين اثرات آنرا براي دانش آموزان متذكر ساخته تا دانش آموزان نيز به نقش ورزش آگاهي يافته و آنها را مصمم به انجام آن نمايد .

            از آنجائيكه در مدارس كشورمان نسبت به امر ورزش اهتمام جدي صورت نمي پذيرد يكي از دلائل آن ، عدم آگاهي به اثرات  آن ميباشد . البته دلائل ديگري نيز دارد كه در اين جزوه به پاره اي از آنها اشاره گرديده ، از جمله عدم وجود فضاي كافي و مناسب در مدارس ، نامناسب بودن ساعات ورزش ، نداشتن امكانات و تجهيزات ورزشي در مدارس ، نبود سالن ورزش ، عدم تخصص نزد مربيان ورزش     و كه براي هر يك بايد چاره اي انديشيده شود و موانع موجود بايد برطرف گردد .

            جزوه حاضر كه  به اثرات ورزش بر دستگاهها و اندامهاي بدن و همچنين  نسبت به بيماريهاي مختلف ميپردازد ، جهت آموزش مربيان ورزشي  تهيه گرديده تا آنها با آگاهي يافتن از محتوي آن،  انگيزه و آگاهي بيشتري در جهت اهتمام به امور ورزشي نونهالان كشورمان نموده تا بوسيله آن افرادي تندرست و نيرومند در جهت خدمت به مردم شريف كشورمان پرورش يابند و سرمنشاء خدمات چشمگيري در تمامي عرصه هاي علمي ، فرهنگي ، اقتصادي ، سياسي و …  گردند.  انشاء ا…

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 18:6  توسط عبدالعلي چنگيز  | 

 

مى‏دانيم كه همه جوانان براى رسيدن به موفقيت، به طور خستگى ناپذيرى تلاش مى‏كنند؛ اما اغلب به آنچه كه در آرزويش هستند، دست نمى‏يابند. آيا مسير را اشتباه انتخاب كرده‏اند؟ هدف و مقصود مشخص و روشنى نداشته‏اند؟ به تواناييها و امكانات خود بى‏توجه بوده‏اند؟ آيا معيارهاى نادرستى برگزيده‏اند؟

شايد همه اينها در عدم موفقيت جوانان تأثير داشته باشند؛ اما يكى از عواملى كه بيشتر شكست‏ها و ناكاميها از آن ناشى مى‏شود: «استبداد به رأى» و «خودمحورى» و «مشورت نكردن با ديگران» در مسائل مهم زندگى است. انسان در همه دوره‏هاى زندگى‏اش وقتى با مشكل مواجه مى‏شود يا بر سر دو راهى قرار مى‏گيرد، سخت به يارى ديگران، و رأى و نظر آنها نيازمند است. بدون استفاده از تجارب ديگران، پيمودن مسير زندگى و گذر از گردنه‏هاى آن سخت و دشوار است.

پيشرفت علم و تكنولوژى، اكتشافات و اختراعات و نظريه‏پردازى در زمينه‏هاى مختلف، محصول هم انديشى و تعامل و بهره‏گيرى از ايده‏ها و تجربه‏هاى ديگران است. اگر بنا بود هر فردى فقط به خود متكى باشد و هيچ گاه از نظرات، پيشنهادها و تجارب ديگران بهره نگيرد، مطمئنا بشر در مراحل اوليه و سطح بسيار ساده و ابتدايى به سر مى‏برد. دستيابى به تجارب ديگران و استفاده از نظرات سازنده آنان از طريق مطالعه آثار، زندگى و الگوهاى رفتارى، طرح سؤال و مشورت و نظرخواهى امكان‏پذير است.

مقاله حاضر با هدف بررسى نقش مشورت در موفقيت جوانان نگارش يافته است و نگارنده بر اساس آموزه‏هاى دينى در باب مشورت و نيز ديدگاه روان‏شناسان در اين باره، در پى پاسخگوئى به اين دو سؤال است كه:

1. مشورت چه نقشى در موفقيت جوانان دارد؟

2. با چه كسانى، چگونه و در چه زمينه‏هايى مشورت كنيم؟

تعريف و اهميت مشورت

«مشورت» و «مشاوره» از يك ريشه و به معناى مراجعه به افراد آگاه و مطلع براى راه‏يابى به حل مسئله و بهره‏گيرى از تجارب و آگاهى ديگران است.

نقش مشورت در زندگى، نقشى اساسى است. تحقيقات تجربى نشان مى‏دهد كه مشورت اگر مهم‏ترين نقش را در پيشرفت و استفاده بهينه از زندگى نداشه باشد، دست كم مى‏تواند يكى از بهترين نقشها را ايفا كند. مشورت به معناى عام و گسترده جريانى است كه در همه اعصار براى همه افراد، مطرح بوده، اما در عصر ما با دامنه وسيع‏ترى مطرح است؛ زيرا تكنولوژى جديد، انسان را با دشواريها و بن‏بست‏هاى متعددى رو به رو نموده است. در دنياى امروز، زندگى بدون مشورت و مشاركت و هم فكرى با ديگران، امكان‏پذير نيست. يك مثل چينى مى‏گويد: «اگر مى‏خواهى كارى را به درستى انجام دهى، با سه تن از سالخوردگان مشورت كن.» در فرهنگ و ادبيات فارسى نيز آمده است: «آن كه بيشتر مشورت مى‏كند كمتر دچار اشتباه مى‏شود.» و به قول امريكاييها: «دو فكر، از يك فكر بهتر است».

اهتمام قرآن به مشورت

مشورت، ريشه قرآنى دارد. خداوند خطاب به رسول گرامى (صلى الله عليه و آله) مى‏فرمايد: «در انجام دادن امور با مؤمنان مشورت و تبادل نظر كن.» نيز در وصف بندگان شايسته خود مى‏فرمايد: «بندگان شايسته، كارشان شور و مشورت كردن است.» از مهم‏ترين كارهاى پيامبران، هدايت و ارشاد مردم بود. پيامبران در سايه مشورت با ديگران، سعى مى‏كردند مشكلات آنان را برطرف كنند، اصلاً در معنا و مفهوم دين مشورت و ارشاد، نهفته است.

مشورت در سيره معصومان (عليهم السلام)

پيامبر (صلى الله عليه و آله) و ائمه اطهار (عليهم السلام) علاوه بر اين كه خود مشاور مردم بودند و پيوسته به راهنمايى مردم مى‏پرداختند، با ديگران نيز مشورت مى‏كردند؛ مانند آن كه در بدر، پيامبر (صلى الله عليه و آله) اين مسئله را كه مسلمانان بجنگند يا نه، به مشورت گذاشت و بعد از آن كه رأى اكثريت مبنى بر جنگيدن اعلام شد، تصميم بر جنگ گرفت.

همچنين در مورد محل استقرار لشكر، نظر صاحب ابن منظر پذيرفته شد كه مى‏گفت: «گرچه اين محل به دشمن نزديك است؛ ولى در كنار آب است» و يا در جنگ خندق به منظور محافظت از شهر، نظر سلمان مبنى بر حفر خندق در اطراف مدينه پذيرفته شد و پيامبر (صلى الله عليه و آله) دستور فرمود تا در اطراف مدينه، خندقى حفر كنند.

نظاير اينها بسيار است كه رسول خدا و ائمه اطهار (عليهم السلام) در كارها با اصحابشان مشورت مى‏كردند و امام رضا (عليه السلام) درباره سيره رسول خدا فرمود: رسول خدا پيوسته با اصحابش در كار مشورت مى‏كرد سپس بر انجام دادن آن تصميم مى‏گرفت.» نيز آن حضرت از پدر بزرگوارش حضرت موسى بن جعفر (عليه السلام) ياد مى‏كند كه وى مى‏فرمايد: «با اين كه دانش و آگاهى ديگران قابل مقايسه با دانش پدرم نبود، بسيار رخ مى‏داد كه با خدمتكار خانه به مشورت مى‏پرداخت و در پاسخ اين سؤال كه: آيا با چنين فردى، مشورت مى‏كنيد؟! مى‏فرمود: چه بسا خدا بر زبان او درى را بگشايد.»

شايان توجه است كه پيامبر (صلى الله عليه و آله) و ائمه اطهار (عليهم السلام) خود، نياز به مشورت با ديگران نداشته‏اند و مشورت آنها با ديگران به منظور احترام و شخصيت دادن به مردم و رشد فكرى آنان بوده است تا به مشورت، عادت كنند و بدانند كه مشورت با ديگران، عيب نيست و به شخصيت كسى لطمه وارد نمى‏آورد.

چرا مشورت مى‏كنيم؟

جوانان و نوجوانان دوست دارند احساس كنند كه افراد مستقل و آزادى هستند. آنها كوشش مى‏كنند كه خودشان بتوانند از عهده حل مسائل برآيند، لذا كوشش‏هايى را كه از سوى والدين و معلمان براى كمك به آنها در انتخاب راه آينده ارائه مى‏شود، نمى‏پذيرند. حس غر